سلام ابتدای یک خداحافظی است و اکنون زمان خداحافظی من رسیده.

امیدوارم این خداحافظی توسط مدیریت وبلاگ حذف نشود. ولی اگر حذف شد می توانم به این امید آسوده خاطر باشم که حرفم را در قالب ساده ترین کلمات زدم و بعد رفتم. می روم چون احساس می کنم گوگوش عزیز هم دوست دارد که روی صحنه شناخته شود. نه روی صفحه ی وبلاگ ها. گوگوش آن بانوی روی صحنه است. اما کاری که از دست من و دیگر طرفداران آن نازنین برمی آید شناساندن فائقه آتشین است. در حالی که ما مسئول پاسخ گویی به خصوصی ترین مسائل زندگی یک هنرمند نیستیم. در مورد هنر گوگوش عزیز نمی توان حرفی زد. و در مورد عشق مردم به گوگوش و عشق او به مردم نیز.

سالن های بزرگی که با عشق به گوگوش عزیز پر می شود گوشه ای از این عشق است. عشقی که قابل احترام است. همانطور که من باید به عشق دیگران نسبت به معشوق شان احترام بگذارم. زیرا عشق به هر چیز و هر کس قابل احترام است. عشق قابل پرستش است و کسی که به معشوق دیگران بی حرمتی کند هرگز نمی تواند عاشق باشد. کسی که این کار را می کند نه معشوق دیگری٬ که خود را کوچک می کند.

اگر کنسرت های گوگوش عزیز از سر کنجکاوی یا دلتنگی مردم نسبت به او پس از بیست و یک سال پر می شد٬ این استقبال باید تا سال 2003 که گوگوش بیش از سی کنسرت در سرتاسر دنیا برگزار کرد پایان می گرفت.

حال آن که همچنان -پس از هشت سال- شاهد پر کردن سالن های بزرگ توسط گوگوش هستیم و از آن میان به sold out کردن سالن  Kodak theater در لس آنجلس آن هم دو شب متوالی در سال 2006 اشاره می کنم که رکورد بی نظیری در دنیا بود. و همین کنسرت اخیر او در دوبی که همه می دانید...

من نمی خواهم رفتن من نشانه ی بی حرمتی به این محفل گرم تلقی شود. این که طرفداران خواننده های مختلف می توانند علی رقم تعصب های شخصی اینطور صمیمانه در کنار هم فعالیت کنند قابل ستایش است و این که گاهی شاهد نظرات بی شرمانه ای باشیم که لایق یک هنردوست نیست مایه ی تاسف. -خصوصا از جانب طرفداران خواننده هایی که در کارنامه ی هنری خود رد قلم ترانه سرایان بزرگ را می بینیم.-

طرفداران گوگوش عزیز می توانند با مراجعه به سایت رسمی گوگوش عزیز از آخرین اخبار متلع شوند یا سایت هایی که در آنها به صورت تخصصی در مورد هنر گوگوش صحبت شده.

-چیزی که اینجا و در این مجال نمی گنجد.-

البته چه خوب است برای هنرمندانی که بین المللی هستند محفلی برپا شود به زبان بین المللی تا همگان از آن لذت ببرند.

من سعی کردم در این مدت از کارنامه ی هنری گوگوش سخن به میان آورم. نمی دانم چقدر لایق کاری چنین عزیم و حساس بوده ام. من از موفقیت گوگوش در فستیوال موسیقی میدم کن در فرانسه گفتم. -که مهم ترین و معتبرترین جایزه ی هنری در سراسر دنیاست.- ولی من از خیلی موفقیت ها حرفی نزدم. از شرکت گوگوش در فستیوال موسیقی کانتاجیرا در ایتالیا و...

در آخر برای تمام ناگفته ها و گفته ها پوزش می طلبم.

باز هم خواهش می کنم رفتن من را نشانه ی کوچک بینی دیگران ندانید. زیرا در بین خوانندگانی که در این وبلاگ نامشان را می بینیم هنرمندانی هستند که در کارنامه ی خود موفقیت های بزرگی دارند و با ترانه سرایان بزرگی چون شهیار قنبری و استاد جنتی عطایی همکاری داشته اند.

و امیدوارم خداحافظی من -مثل تقلید خوانندگان از مدل موی گوگوشی- آغاز حرکتی فراگیر از جانب هواداران آنها نشود(!) و این وبلاگ با همین همکاران همیشه پایدار بماند و رو به رشد. (شوخی می کنم. اما واقعا دوست ندارم دیگران هم اینجا را ترک کنند.)

 با معرفی سایت های معتبر در مورد گوگوش عزیز و ترانه ای از اجراهای او به این مطلب پایان می دهم و تشکر می کنم که نوشته ام را خواندید و امید می بندم به این که نوشتن از گوگوش در این وبلاگ توسط دیگران ادامه نیابد. پیشاپیش جشن تیرگان را به زرتشتیان عزیز تبریک عرض می کنم.

 امین عسکری - تیر ۸۷

* سایت رسمی گوگوش: www.googoosh.com

* سایت هواداران گوگوش: www.googoosh.tv

* گروه عاشقان گوگوش: www.googooshlove.com

* وبلاگ کتیبه: www.katibeh-banoo.blogfa.com

* وبلاگ مانیفست۷: www.manifest7.blogfa.com

من نمی دانم قضاوت چیست...

اگر می خوانم -که جرم است-

من نمی خوانم که جرم است...

در تن خوش سبز این ملک قدیمی

که قدیمی تر ز تاریخ است

خواندن از کی می تواند جرم باشد؟

که زرتشت با سرود این سرزمین را کاشت

با سرود این سرزمین را